لوکال می در برابر سوپابیس خودمیزبان (Self-Hosted)
چالش های راه اندازی بیش از ۱۰ کانتینر داکر، نگهداری سرور مجازی و پشتیبان گیری در مقایسه با پلتفرم ابری کاملا مدیریت شده
جدول مقایسه ویژگی های عملیاتی
| شاخص عملیاتی و فنی | لوکال می (پلتفرم ابری مدیریت شده) | سوپابیس خودمیزبان (Self-Hosted VPS) |
|---|---|---|
| زمان و هزینه راه اندازی | فوری (زیر ۳۰ ثانیه در کنسول) | نیازمند چندین ساعت کانفیگ داکر و سرور |
| نگهداری سرور و دواپس (DevOps) | صفر (کاملا خودکار توسط پلتفرم) | مدیریت آپدیت داکر، وصله های امنیتی و رم |
| پایداری و آپتایم | ۱۰۰٪ آپتایم با استقرار در ۲ دیتاسنتر | وابسته به سلامت یک سرور مجازی (SPOF) |
| پشتیبان گیری (Backup) خودکار | پشتیبان گیری مداوم چندمرکزی | نیازمند اسکریپت نویسی و فضای ذخیره جدا |
| تعهد تاخیر سراسری (SLA) | زیر ۳۰۰ میلی ثانیه تضمین شده | وابسته به کیفیت شبکه دیتاسنتر منتخب |
آیا خودمیزبانی سوپابیس برای تیم های ایرانی به صرفه است؟
نصب و اجرای شخصی پلتفرم روی سرور مجازی داخلی در ابتدا ممکن است به نظر برسد؛ اما نگهداری پایدار آن نیازمند اجرای همزمان کانتینرهای پایگاه داده، سیستم احراز هویت، درگاه ارتباطی، ذخیره سازی ابری و سرویس های بلادرنگ است. هر بار قطعی شبکه یا کمبود منابع در سرور مجازی می تواند کل سرویس های اپلیکیشن را با اختلال مواجه کند.
لوکال می این دغدغه ها را کاملا حذف کرده است. شما بدون نیاز به خرید سرور مجازی، کانفیگ لینوکس و استرس پشتیبان گیری، مستقیما به پایگاه داده ابری و پرسرعت دسترسی دارید و تنها بر روی کدنویسی اپلیکیشن خود تمرکز می کنید.